şu anda ne düşünüyorum bilmiyorum...
kafamda birbirine girmiş düşünceler var...
hayatım nereye gidiyor kestiremiyorum...
hayallerimin yıkılmasından korkuyorum...
farkettim ki sevda yürekteyken insan değişiyormuş...
hayatına başka bir yoldan devam ediyormuş...
farklı biraz...
dilini bilmediğiniz bir ülkeye ilk defa ayak basmak gibi birşey...
yada yeni tanıştığın sana yabancı gelen insanların arasında kalmak gibi...
sevdayı yavaş yavaş öğrenirken,
yüreğiniz de aynı hızla alışıyor sevdanın o mağrur yüküne...
ilk başta korktum ben biliyor musunuz...
gönlümdeki sevda tertemiz yerleşti ya hani...
taptaze geldi ya yüreğime...
onu kirletmelerinden korktum...
hayatım bir anda öyle bir şekil aldı ki...
ya dedim,
ben önceden nasıl yaşamışım?
cidden böyle oluyormuş...
sevdasız ömür geçmiyormuş...
yaşadıklarımıza en güzel anlamları sevda yüklüyormuş...
ben anladım...
sevdiğim adam olmasa su bile içilmiyormuş...
M