Bir zamanlar bizde çocuktuk...
Kalbimiz tertemiz duygular ile gizliydi...
Akşam ezanın sesi ile birlikte evlere dağılırdık...
Bir de tahterevallimiz vardı..
Salı gününü iple çekerdik,
Annem çarşı pazar işini görürken,
Bizde çocuk parkında eğlenirdik..
O an inanın mutluluk bizim olurdu ,
Gökde ki yıldızlar bizim için aydınlanırdı âdeta,
Çocuk akli işte..
Tahtarevallinin verdiği mutluluğu
Anlatamam yaşamak gerek,
O halde ne duruyor sunuz?
Haydi yeniden çocuk olmaya ne
der siniz?
Çocuk parkına koşalım el ele verip
Mutluluğun kapısını aralayalım!!!!
Birimiz kaydıra binelim..
Diğeriimiz salıncağa ,
Çocukar gibi gülüp geçelim hayatın acımasızlığına ...
Tâbi tahtaravaliyi unutmayalım...
Birimiz yukarda birimiz aşağıda kalalım..
Yukarı çıkan çığlık atsın mutluluktan,
aşağıdaki ise yukarı çıkmanın mutluluğunu yaşasın
Sevgi dağıtalım gökyüzüne balonlar eşliğinde
Sevgiyle kucak açalım hep birlikte
Hadi ne duruyor sunuz ?
Çocuk parkları bizi bekler!!!
©saire5534
Ş