Kendi yüreğimizin gurbetindeyiz hepimiz...
Bir savaşın ortasında çocuk,
Bir çölün ortasında gonca,
Uzay boşluğunda oksijen,
Nefessiz, soluksuz, sahipsiz kalmışız...
Unutmuşlar bizi dünyanın bir ucunda.
Herkes varlığımızdan habersiz...
Varlığımızı bilen rahatsız,
Umutsuzuz, susuzuz, kırgınız...
Binlerce insan ve hayvan içinde yapayalnızız,
Bizi en iyi anlayan bile hiç anlamamış,
En iyi tanıdığını sanan kişiye bile yabancıyız...
Bir sigara, bir taze çay isteriz aslında...
Özgürüz ama hapsolmuşuz içimize,
İyiyiz aslında ama her yanımız kötü,
Sıcağız oysa lakin herkes soğuk.
Yaşıyoruz sanarken boğuluyoruz öle siye...
©m.heykel
M