Yürek

Tekrarlar her vakit
Siyaha bürünmüş gece
Boş beşik başlarında
Yarım niniler yükselir.
Dere kenarlarında,
Direk diplerinde,
Loş metruk binalarda,
Masumane iniltiler gelir.
Gecenin yüreği ürperir
Yıldızlar ışıltısından,
Ay ışığından utanır.
Bir annenin yaralı yakarışı,
Gecenin tüm yalnızlığını
Bir yanardağ lavı gibi kaplar.
En kuytu ıssızlıklara
Feryat figanlar dolar.
Neye uğradığını şaşırır toprak
Söker atar kirlenmiş bedeninden
Celladın ayak bastığı karışı.
Küçücük yüreklerden
İniltiler gittikçe kesilir
Gök boşalır, yer taşar
Toprak lanetler kendisini.
Yine siyahi bir gecede
Boş beşik başlarında
Sahipsiz ağıtlar yükselir.
Feryat, figanlar dağı taşı deler
Dere kenarlarında,
Direk diplerinde,
Loş metruk binalarda,
Masumane yürekler ölür.
©dem-azad.