"Kıyılmamış güzellik kaldı mı?" der bana yurtsuzluğum,
Acı gerçeklere sessizlikler sunar soluksuzluğum,
Yalnızlık alın yazım ondan kaçınılmaz mutsuzluğum;
Tanıştırayım kendimle ben yurtsuz sesler solosuyum.
Haykırışlar, naralar, şarkılar ve tüm ağıtlar,
Hepsi beni anlatır varlığımı kanıtlar,
Sözüm dert heykeli, cümlelerim üzgün anıtlar,
Yurtsuz sesler solosu pembe bulutları yırtar.
Duyan anlamaz, duymayan farkına varamaz,
Susarsam yadırgayan, dinlerse zaten anlamaz,
Sözün özü şudur ki, dünya hiç kimseye kalmaz,
Yurtsuz canlar solosu yankılanır hiç durmaz.
Ben bir koro kuramadım kaldım tekil ve yalnız,
Her mazlumun ahında çağladım ama dalgasız,
Vicdanıma kulak verdim, hiç kalmadım acısız,
Dokuz köyden kovulan, yurtsuz seslerim yalnız.
©1naifsair
1