Ve yine yürümekteyim seninle yürüdüğüm yolları,
Her köşede ayrı bir anı .
İçime atarım akan gözyaşlarımı,
Rüzgar vurdukça sanki burnuna gelir kokun,
Veya da hatıralara sinmiş kokun .
Kalbimde kocaman bir leke , ne siyah ne daha siyah ,
Yokluğunu anlatmaya yetmez kelimelerim .
Vurur yüze gittiğinin dönüşü olmayacağı.
Ben seni sadece şiirlerimde anlatabilirim,
Ama o süslü satırlar bile anlamaz ne kar sevdiğimi.
Ben seni o kadar çok sevmişimki , her kapı çalınca o geldi dermişim .
Neden bu kadar sevdim seni anlamaz bu bedenim ,
Sokaklarda ki kuşlar bile sanki adını sayıklar inceden senin.
Onlar bile dayanamazken ben nasıl dayanayım yokluğuna sevgilim....
©sumeyra_
S