Yuruyoruz soğuktan uyuşmuş bedenlerimzle
Yuruyoruz siyahın içinde bir bütün olmuş bedenlerimizle
Ve öyle bir yuruyoruz ki kalbimiz tas kesmiş içinde en ufak bir kıvılcım kalmamış
Acilarla harmanlandığı mız zamanla demlendigimiz yollarda tek başımıza yuruyoruz
bizi bu hale getiren hayata karşı boynunuzu egmeden dimdik yuruyoruz
Ne kadar içimizde bir enkaz olsa da biz dimdik ayaktayiz
Simdi biz siyahin içinde kaybolurken bizi bu hale getirenler hayatlarina mutlu devam ediyorlar
biz artik bu haksizliga alıştık
Biz bembeyaz hayatlarimizi yasarken aniden gelip önce hayatımızı sonra bizi,kalbimizi simsiyah ettiniz...
Simdi bize siyahligimizin içinde kaybolmak düştü....
S