Yutkundum...
Uzaktan izledim başkasını sevişini
Ondan bahsederken gülen gözlerini
Her adını anışındaki o şen neşeni
Sadece izleyebildim uzaktan
Suskundum...
Söyleyemedim sana senli düşlerimi
Nasıl söyleyebilirdim ki...
Ben senin için kendimden vazgeçerken
Sen onun için kendinden geçiyordun
Tutkundum...
Gözlerinin yeşiline
Ruhunun güneşine
Kalbinin gülüşüne
Hatta benden bile gidişine
Yorgundum...
Hüzün dolu bakışlarındaki
Aşk ile yakışlarındaki
Dualarında yakarışlarındaki
Ben olmadığım için.
Durgundum...
Neden bilmiyorum ama
Belki de seni sevmekten
Belki de beni sevmemenden
Belki hepsi
Belki de hiçbiri
Belli ki hayatın cilvesi
Kaderin sillesi
Beni bu durgunluğa itti
Yüreğimin dalgası sensiz kıyılara intikal etti...
©çağırıcı
Ç