Evim yıkıldı
Yuvam yıkıldı
Hayellerim yıkıldı
Ben yıkıldım
Artık ayağa kalkacak gücü bile bulamıyorum kendimde
Yeniden başlayacak umutlarım yok artık
Sen yoksun
Evim yok çünkü
Pembe panjurlu penceremin pervazında mavi sardunyalarim yok
Dogmamis çocuklarım da yok
Bende olmasam diye düşünüyorum çoğu zaman
Yok olsam hiç var olmamış gibi
Sesim yok olsa mesela hiç duyulmasa cigliklarim
Ellerim yok olsa da tutmasa ellerini
Gözlerim kapansa da görmese gözlerini
Gözlerindeki yüzünü görmese keşke
Yenik düşmese o hüzün bakan gözlerine
Kanmasa sana inanmasa
Ve sen o enkazda boğulsan
Yıkılmış o evin altında ezilirken bedenim
Ve kesilirken nefesim
Sende gelsen benimle
©laviniaeva
L