Hangi resmin arkasına gizleniriz
Hangi aynayla yüzleştik gerçekten
Yüzümüzdeki uçurumlara mı düştük
Hangi sözlerin ipiyle tırmanırız yeniden
Geceden uykusuz haller belirgin
Göz kapaklarına asılmış pişmanlıklar
Bir keşkenin daha fazlası belki de
Belki de bizi yoran bitmez yalnızlıklar
İçine düştükçe kendinin ben oluyoruz
Hayata küstükçe sadece sen
Evet bir sabrın öğretisi var ama zor
Lakin dayandıkça anlıyor insan denilen
Resimler saydamlaşıyor o zaman
Aynalar en yakın arkadaş oluvermiş
Uçurumlar ovalaşıyor çıktıkça içinden
Ve hayat kollarıyla bizi sarıvermiş
©ibrahimlek
S