Doğdum doğalı, yüzüm gülmedi,
Gözlerim her daim hüzünle doldu,
Güneşin ışığı bile solgun kaldı,
Yüzümde bir gülüş, hep eksik, bozuk, soldu.
Her sabah yeni bir umutla doğarken,
Gözlerim karanlık, yürek kahrıyla dolu,
Bir hayal var mı, karanlığın ötesinde,
Yüzümde bir gülüş, hâlâ arzulanan bir yol.
Yıldızların parıltısı, geceyi aydınlatır,
Ama içimdeki dertleri çözmeye yetmez,
Doğduğum doğalı, zamanın yüküyle,
Her gülüşüm eksik, her sevinç bir özlem, düşer.
Her adımda bir acı, yüreğime gömülü,
Gözlerimde bir umut, solmuş bir renk,
Yüzümdeki gülüş, bir masal gibi,
Gerçekleşmeyen hayalin, kırık dökük bir temenni.
Ömrüm boyunca aradım, bir sevinç arası,
Ama yüzümdeki gülüş, hep yarım kaldı,
Doğdum doğalı, yaşadım bu şekilde,
Gözlerim gülmedi, kalbim yalnız, yorgun kaldı.
©zerduş.
Z