Başı dik, hayallerle dolu bir çanta;
gökyüzünün yağmurla dolu kara bulutları kadar ağır!
Aklım hep zamanın anlık zevklerini arıyor;
gereksiz düşüncelerim ve anılarım ile sınırlanmış.
Geleceğimin ne getireceğini bilinmez,
huzursuz zihin sonsuz huzur içinde olurdu.
Ama “Zaman” en üstün Evrensel varlık olduğundan;
zihin, Zaman'ın buyruğuna tabiydi.
Yine de zihin sonsuza doğru yaptığı sanal yolculukta;
canlı rüyaları ve hayalleri sonsuza kadar sanal gerçekliğe taşır!
Belki gidilecek yer o kadar büyüleyici değildi;
sayısız ve karşılaşılan anılar, yolculuğunu büyüleyici kılıyordu!
Ama kim demiş zihnin duraksadığını;
Evet, hiç bitmeyen bir sebeple yine sanal bir gerçekliğe giriyor.
©__baran__
B