Zahit
İstedim ki insanlar kendileri anlasın sustum
ama anlaşılanlar bana ait değildi
kendi arzusunu ihtiyacını
acısını bana yüklemişti herkes
konuşsam ya yürekler kırılacak
ya buzdan şatolar yıkılacak sustum
ama bu sefer kendimi vurdum istemeden
kaç kez öldüm dirildim unuttum
öğrendiğim gerçeğin içinde yatan sancının kıvranmalarında
apaçık gördüm işte ey
Zahit görmem gerekeni içimi yakanı
canımı acıtanı
Gutilel insanu må ekferah.
©bestenur
B