Nice kara kışlar,
Bitmez tükenmez güzlerden sonra
Bir tohum düştü gönlüme
İlkbahar sabahı filizlendi gönül bahçemde
O gün kıvanç yağmurları serpildi üstüne
Her damlası viran olmuş toprağıma
Sanki derman oldu
Öyle bir yeşerdiki bahçem
Boranlarda ziyan olan o değilmiş gibi
Bir neşe bir bayram havası vardı yüreğimde Filizlenmiş çiçeğimin tepesinde
Küçük bir kuş olmuş sabırla bekliyordum
Kimi zaman şarkılar kimi zaman şiirler Söylerdim nazlı filizime
Günler ayları kovaladı
Sonunda pes edip işveli işveli açtı
Zamanla köklerini sıkıca toprağıma yaydı
Serildi serpildi bahçemde
Öylesine emsalsizdiki yeri bende
Gönül bahçemin latif çiçeğidi
Bir içim suydu gözümde
Gönlüme sunulan bir lütuftu benim için
Ah edalı çiçeğim köklerinle zehirleyeceğini
Nerden bilebilirdiki bu aciz yüreğim
Sıkı sıkı sarıp zindana dönüştürdün kalbimi
Halbuki ben seni divaneler gibi sevdim
Sense her fırsatta enkaza çevirmişsin
Senin için atan biçare paremi
Gözlerime sanki mil çekilmişte
Gerçekleri görememişim
Bu can sana müptela canan bildiğim
Artık ismini "zakkum çiçeği" diye
Anıyor sana kırgın olan bahçem
Kuşlarım haber verdi bana
Eller beni " zakkumun çaresiz kölesi " diye Dilden dile anlatıyormuş sevdiğim
Madem yayılmış namımız ırak diyarlara
Bir de ben anlatayım bizim hikayemizi;
Bendeniz garip bir aşık
Alelade bir aşık değilim
Zakkum çiçeğine meftun bir aşığım ben
Sormayın nedenini şimdi
Bu gönül ona vurulmuş bir kere
Toprağımı çepe çevre sarmış olan kökleri
İstediği kadar zehirlesin beni
Ben ondan ayrılamam artık
Hoş ayrılsın da istemem yüreğimden
Sende duy zakkum çiçeğim
Bu can bedenden çıksada seni seveceğim.
©maviler
M