Zamanın üstünde gezen yüreğim,
Sağ ve sol, dün ve gün gidip geliyor.
Şimdi Zülfikâr'dan güçlü bileğim,
Karanlık yerleri bulup deliyor.
Zamanın sesinden anlayan şarkı,
Terennümle beni deli ediyor.
Siyahın beyaza karışan farkı,
Körleri de tutup velî ediyor.
Zamanın içinden bakan o gözler,
Yılların rengine beni boyuyor.
Aklımın içinden sızan o sözler,
Sonsuza, dertlere beni boğuyor.
Zamanın sesiyle ağlayan herkes,
Zamana hükmeden, emir verendir.
Zamanın içinde kaybolan herkes,
Zamanı, zamanla yere serendir.
©lahuting
V