Zaman 17. asır

Kömür islerine mahkum nefes çekişleriydi,
Yılgınlığı, sokakların.
Zaman 17. asır...
Kayboluşun hengamesi...
İfritlerin hükümranlığınaydı canhıraş çığlıklar.
Gün, kızılca kıyamet.
Saatler şaşkın bir müşahit.
Gecelerse,
Sevdasına azap,
Kirli bir siyahın boyunduruğuna mahkum.
Yer ve göğün islere bulandığıydı,
Yaşlı, viran şehirler.
Saklı kalan tüm yollar, sinsiliğin tuzağında,
Yorgun bedenler, ölümün boyunduruğunda,
Nefesler zehirlere bırakmış yerini,
Zalimliklerin arsızlığında...
Pes etmiş değildi oysa boynu bükük kelimeler,
Büyük bir savaşı kaybedip sayfalarına rücu' ediyorlardı kitapların.
Başı önünde yorgun süvariler gibi,
Bir surun ardına çekilir gibi,
Belki yeni bir dirilişe gebe uzun bir vakitti bekledikleri.
Yüce Kitap'ta,
Bu viran şehir nasıl diriltilebilirmiş diyen adam misali.
Bir,
Belki birkaç asır bekleyeceklerdi, hakikati...
Kim bilir?
Hakikatin gölgeye çekilişiydi sessizden,
Bu silik, yılgın karaltılar.
Kim bilir?
Hakikatin yutkunuşlarıydı,
Asırların ilminden azar azar kopuşlar.
Ölümdü yeise bulanan asırlar.
Göç yolculuğu cennete değildi artık.
Fikirdi,
İlimdi,
Hakikatti setredilen.
Ölümsüzdü de sanki bedenler,
Yaşlanmayacaklardı da sanki,
Kalmayacaktı çaresiz,
Put put semirilen nefisler.
Bir insandı, aldanan,
Bir insandı, kaybeden.
Göğün altında akıp giderdi de zaman,
Ve,
Göğün altında nice tecrübeleri yaşardı da insan,
Hep nefisti bahanesi gizliden,
Oysa...
Her şey, sadece kaçışıydı kendinden.
Azabı da nefis çekmeyecek miydi zaten?
Neden sorgulamazdı öyleyse faniliği bedenler?
Neden?
Kömür islerine mahkum nefes çekişleriydi,
Yılgınlığı, sokakların.
Zaman 17. asır...
Kayboluşun hengamesi...
Kaç asır geçerse geçsin,
Dirilen kemikler gibi,
Dönecekti yeniden,
Hakikati kuşanmış kelimeler.
Satırlara hükmedip,
Bir diriliş nefhasına,
Sayfa sayfa,
Sayha sayha,
Kitap kitap,
Dönecekti yeniden.
Allah'tı kadir,
Allah'tı muktedir,
Allah 'tı tek dileyen,
Takdir eden.
Ve...
Rabbine,
Dönecekti yeniden insan.
Karanlıkları yırtıp,
Sisleri dağıtıp,
Viran şehirlerini imar edip,
Dönecekti yeniden,
En büyük emeline.
Dönecekti nihayetinde,
Ebediyetine.
Kaybettiği o naim cennetine.
O Yücelerden Yücesi,
Rabbine...
©kenanfaik