Altı sene, ömrümden altmış sene götürdü,
Beni onca ahvâlden buncasına götürdü.
Zaman var ki, saniye bile asır gibiydi.
Düştüğüm yer sonsuzluk kuyusunun dibiydi.
Bir anda bir merhamet beni tutup kaldırdı,
Tüm üzüntülerimi alıp rafa kaldırdı.
Etrafımdaki her şey yalan, zehirli baldı,
Bir meşâle tuttum ki, balın zehrini aldı.
Eski ben, altı sene öncede kalakaldı,
İkinci ben, ardımdan hayretle bakakaldı.
Üçüncüsü seyretti, dördüncüsü gelmedi,
Her bozuk düzeldi de, şu nefsim düzelmedi...
Sesimden anlarsınız zamanın âhengini,
Zamanın üzerimde kalan her bir rengini...
Mesele bu değil ki, asıl mesele başka,
Bu cümlelerden maksat, ulaşmak Sonsuz Aşk'a...
Çünkü garip bir hüzün çöker kalır sîneme,
Anlaşılmak istemem, ip değmesin iğneme...
Yalnız O anlaşılsın, cümleler O'nu desin...
Bil ki, sen zamanların çok ötelerindesin...
©lahuting
V