Bir buket papatyada saklıdır belkide hayat
bir mavilik hasretiyle biter karanlık
gözlerimin umutsuzca şafağı beklediği dakikalarda dokunur hüzün yüreğime
hasret çektiğim rüzgarlar
bir defaya mahsus benim bahcemdeki ağaçları okşayın
yaprakların çırpınışlarıyla uyanayim sabaha
bir umut vaktinde güneşi kucaklasin gozlerim alsin üzerimden sessizliği örtsün uzerime umudu
©semaviii
S