ZAMAN

Osman abinin sokak başında kırık kaldırım taşında bağcıklarını bağlaması,
Eşi Zeynep teyzenin her sabah arkasından akşam ekmek al diye bağırması,
Müzeyyen ablamın inadım inat sofra bezini camdan silkelemesi
Ve deyişmedi ne simit nede simitçi.
Deyişen sadece zamandı, sadece takvim.
Sözde ilacıydı her derdin, ama olmadı.
Zaman sözünde duruyordu. Geçiyordu, alıyordum
Fakat değişen tek şey takvim yaprakları ve mevsimler
Dertler evet dertler artıyor eksilmiyordu.
Zaman başlıklı ne romanlar yazıldı
Sayısız şiirler yapraklara kazındı
Zaman aktı,bir yazılar kaldı birde kağıt
Fakat yazarlar; zaman evet zaman teker,teker aldı,aldı.
Şimdi ben bile bir kaç satır sığdırmaya çalışıyorum zamana
Bir anı,bir hatıra hatırlanası.
Mahalle aynı, sokaklarda çocuklar, köşe başı aşkları.
Evet zaman aktı sözünde sadıktı.
Fakat her derde ilaç olmadı,olamadı.
14.12.2019/21:56
©divane43