Zaman.

Zaman, dünyada ki tek gerçek ölçü birimi...
Öyle bir geçiyor ki, ellerimi uzatsam tutamam. Saniyeler dakikalara, dakikalar saatlere, saatler günlere, günler geceye karışıp gidiyor.
En gözde kitapların sayfaları eskiyor, en popüler şarkıların sözleri küfleniyor...
Gül yüzünden hiç bir şey kalmıyor geriye, güzel ellerin buruşuyor. Koşmak, kahkahalarla gülmek öyle zor ki, bir zamanlar sebepsizce deliler gibi gülen sen değilmişsin gibi...
Göz bebeklerinde yosunlaşan yaşlar, akmak için ufacık bir rüzgar arıyor. Bakışların nemli, boynun, eskiden fırtınaya baş kaldırmamış gibi eğilmiş önüne. Dim dik, dipçik gibi duran sen çökmüşsün, zaman senden bir çok şey götürür olmuş...
Zaman, öyle bir şey ki.
Yaşın kaç olursa olsun yıpratıyor seni. Alıp yerden yere vuruyor.
Ayşe Ünal