Tırmandım Gök Görültüsünde O Karlı Dağları
Erzahım Kadim Dostlarımın Bana Kırgınları
Şüpheyle Yaklaştıgım Yanlızlık Kaygıları
Rahat'a Ermemiş Huzurun yok bugünde Baharı.
Sen Sandım Gecip Giden Yılları
Kopardım Yeşermeyi Unutan Kasvetli yaprakları
Belki Hatırlar Gönül Gözü Açık Olan Günahı
Biz Günahla Uyanmış'ken Kim Hatırlatır Sevabı
Birazdaha Bekledim Kapalı Kapıların Aralanmasını
Aralık Şubat Aynı Park Aynı Sokak Tuhaf Ama Rastlantı
Sevgilisine Bana Duydugu o Saf Sevgisiyle Sarılmadı.
Aldırış etmedim Kurdum Dert Kervanı
Birçok İnsan Çıkarları İçin Dostlarını Harcadı
Kumbaram Bozuklardan İbaretken Büyük Param Olmadı
Hayata Savurdugum Küfürler İnsanlıgı Bulmadı.
Teselli Verenler Oldu Kulaklarım duymadı
Hayatı Yaşamla İnatlaşmak Sanarken Zaman Acımadı
Sert uslupla Seslenişi Üstünlük Gördüler Aklım Almadı
Korkularım Kaygılarım Yokken İnsanlar Beni Tanımadı.
Çok Kalbi Kırmak İsterdim Kalbim Onlar Kadar Zalim olmadı.
Sonrasında Dönüp Tekrar Baktım Eski Ahşap Bir Pencereden
Gitmeyi Arzularken Kadın Doymazmış Bizim Tencereden
Sen sanarsın Gülüm Eski Sosyeteden.
Ben sanardım Ölüm Gelir Gözlerinden
Ölüm Elleriyle Gelmedi Vazgeçdim Kendimden
Kendisini Düşünmeyen Bir Kadına daha Ne söylecem ben.
©atilla0330
A