Sanki insanlar kayıp artık,
Evleri ise sessizlikten ibaret bir harabe.
Kalan zaman da yalnızlıkla kaldık.
Küslük ise biraz sohbete en büyük bahane.
Zaman sofrada ki en lezzetli yemektir,
Onu kimseyle paylaşmıyorsan,
İnsanlığını kaybetmişsin demektir.
Gelen yarınlar boşa bir emektir.
Geçmiş zamanla iyi anlaşamıyorsan.
Bir renkli göze aşık olduğun kadar.
Vadedilen bu güzelliklere sahip çıkmamak nedir?
Düşün taşın bunca çaban artık neye yarar?
Aklımız da ne Uhud kalmış ne de Bedir.
Son satır gibi gelecek belki ölüm aniden,
Dersin bir gün herşey doğruymuş sahiden.
Süre dolmadan alacağını al vakitten.
Hala martıların gülüş sesi gelirken sahilden.
©gurkanshn
G