Aklımın ermediği binlerce ilim
En çok ta zamanın sırrı
Akışına üzüldüğüm bir anda
Gözümün önünde "yeter" dediğim anlar
Böyle meşakkatli ilme dayanmaz yüreğim
Varlığımın sancısı olup çıkar
Özleten anılarla bitsin dediğim anlar
Ârafa koyar huzuru arayan gönlümü
Hayat dediğin bu olsa gerek
İnsanı zamana teslim ederek
Uzaktan çaresizce seyreden
Sonra da zalimce katleden
©histanbul
H