Günler dönüyor
Bir ömürlük dünyam, kuruyor
Gençliğim, geçmişimle kalıyor
Şimdi ben giderken,
Arkamdan sessizliğim ağlıyor
Bir'i,iki'si olmayan ben
Şimdi haykırıyorum "bu ne biçim evren!"
Bir zamanlar, gökleri kuşatan ben
Şimdi kalmadı o, kıskanan, hevesli gözlerden
Paslanmaz, bükülmez, susmak bilmeyen kalemim,
İçinde tükenmeyen, mürekkebindeyim.
Ziraa! Bir zaman bekçisi olsaydım,
Evvelâ saniyeleri bozardım.
Hızla geçen zamana, ders vermek amacım.
©burakabaci
B