Zaman başlangıç olarak doğmamız gereken vakti belirlemişti çoktan.
Sonrasında bizden kendimizi hayata karşı bırakmamızı istedi
Sonbaharda sararıp dökülen yapraklar gibi
Zamanın belirsizliğinde savrulup duruyoruz şimdi
Zaman iyisiyle kötüsüyle yaşanmışlıkların vazgeçilmez şifası gibi görünüyoruz..
Zaman geriye alınması imkansız
Dilediğince durdurulması manasız
Kayıp giderken farkında bile olmadığımız
Günler, aylar ve yıllar.
Arkamıza dönüp baktığımızda ne kalıyor elde avuçta
Yaşanılmış onca anlar belki bir ömür belki birkaç dakika
Hüzünler, mutluluklar ve pişmanlıklar
Her ne ise gerimizde kalan.
Hiç söylenmemiş sevişler gibi
Gizlediğimiz yerdir aslında, zaman.
Zamanıda kendisine bırakırız bazen
Ve devamlı başlamak için uygun anı bekleriz
Daha erken, şimdi olmaz diye diye geçiririz zamanını
Geçmişe ve bitmişlere ne çare
Yaşanan, yaşanamayan anlara pişmanlık ve keşkeli cümleler
Bir miktar hüzün kalır geriye sadece
Tam zamanı kullanmayı öğrenecek iken
Sone geliyor bize ayrılan süre kaderin sahnesinde
Yaşamak istediklerimizi erteleye erteleye
Bitmişliğin sonunda buluyoruz kendimizi
Ve işte yaşanmamış bir gün daha geçti
Neyse hep yarınlar var diyoruz
Ama her boşa geçen vakitlerde
Sonraki güne kalacak zamanımız kalmıyor maalesef
Ve istediğimiz, arzu etmek istediğimiz yaşamak istediğimiz anlar
Hep hayallerde kalıyor
Hayallerimiz ise zamanla zamana gömülüyor.
©__baran__
B