Tamiri zor bir hayatın,
sökülen ilmiklerinden akıyor zaman..
belki de son demin deyim ömrün..
Daha kaç uykuya dalar gözlerim,
daha kaç nefes alırım bilmem..
ne içimdeki ateşi söndürecek göz yaşı kaldı,
ne de dilimde kendimi teselli edecek bir söz..
söyleyemediğim söylemeye sustuğum,
anıların gizeminde kalanım..
diğer yanım..
sus ve kal !
hiç bir yere sığdıramadığım şeyleri,
içime tıka basa sığdırdım nasıl olsa..
benim en ince yanım,
yananım...
sen kal orda,
karanlıklarda..
belki de kim bilir zamanla...
bu günde türlü yalanlar söylüyorum kendime,
kendimi inandırmak adına..
mutluluklar zamana bırakılandı nasıl olsa..
zamanın ise acımasızca,
yok etttiği..
©benqi
E