Kalemin ayrılığıyla sahipsiz kalan şiirlerin,
Özlemiyle günler atlatır tüm satırlar,
Cümleler sürekli bir mutsuzlukla başlar,
Vedalar birlikteliğin ahını alırlar,
Umut için beklenen yolda çatıktır kaşlar.
Hüsran dağıtır her mutlu sanılan insan,
Kara kışları terkeder mevsim,
Hatıraları yakacak dereceye gelir nisan,
Bende bu mevsime bir rüzgâr olup estim,
Sonunda kendi hayat biletimi kestim.
Yeniden başladım, ücraların yüzü donuk,
Elimden akıp giden her yazın güzü soğuk
Tıpkı sen gibiydi giden o eski dünler,
Çığlıklarla geçti günler,
Ölüm kapıya oldu konuk.
Davet ettim sofraya, zaman ile ölümü,
Sonum olduğunu bile bile,
Umursamadım ömrümü,
Nasıl olsa benim değil, veren ise alacak.
İşte o gün geri dönmek istediğimi,
Getiremem dile.
©ggurkann
G