Avuçlarımda bir his var.
Kıdıklayıcı ve boşluk yaratan bir his.
Mutlu edici ve bir o kadar da korkutucu.
Aşık edici bir o kadar da nefret uyandırıcı .
Anlatmaya çalışıyorum,tarif etmeye,
yaşamayan soluk benizli insanlara.
Etrafımda bişiler oluyor ve ben sadece gülüyorum, çünkü yıldızsız gecelerin hıncını çıkarıyorum öfkeli ve merhametli.
Sahi beni görebilecek misin artık?
Yoksa son bir yaz mı lazım ya da
Son bir nefes mi?
Hadi seç birini durma, çünkü kaybedeceğim tek şey artık avuçlarımda ki anlam veremediğim saçma bir his.
Gündüze benzeyen geceler, örtmüyor hüznün bağıra bağıra gelişini.
Bak gün doğuyor ve ben hala zifir zindan bir odanın içindeyim.
Susamış gibi hissediyorum, keşke şimdi içeri girsen elinde bir bardak sevgi ve senle.
Uykusuzum, gözlerim neyi,kimi beklediğini bile unuttu.
Kendim gibi bildim seni, aşık ve tutkulu.
Bu son bekleyeşim, cılız ,ayakta durmaya
bile gücü olmayan bir umutla.
Seni seviyorum
demeni…
©BULUT EŞİT
B