Yaşadığım hayat hayat mı derim
bunca kahır kedere yaralı yüreğim
dolu gözler geceye sel olur taşınca
çaresiz kaldım ben böyle ne edeyim
zaman kötü zaman anne
yaşatmaz lar bizi asıl anne
anne ah benim canım annem
hadi söyle bana neden anne
kaybettik hep şu saflığımız dan
kötüler geceyi mesken tuttular
çok gördüler gülmeyi bizlere de
zincir vurdular umuda bir kelepçe
dost bildiklerimiz insanlar bizi vurdu
sırtı mızdan sefa sürüp hep doydu
anne ne geçti sonunda bu elimiz e
sonu muz yediğimiz kazıklar oldu
©cihan.
C