Tanrının beni koruyan eli üzerimden çekilmiş gibi
Bütün felaketler, istilacı kavimler gibi üzerimden geçiyor.
Peşimi bırakmayan keder bulutundan sürekli korku dökülüyor yüreğime.
Kapısı parçalanmış bir evden,
Penceresinden fışkıran kristalllerin üzerinde tepinen iki oğlak misali kırıp döktüler her yanımı.
Feleğin bilinmez soytarılığı yüzünden
Çığ düştü kanayan yarama.
Kristalllerin beyaz ışıklarını örttü
Tortu halinde yuttu her şeyi.
Ve artık uyanma zamanı,
Gecenin sessiz saatleri
Hırsız bile alacağını almış artık,
Tanrı, onu da burada yalnız bırakmış.
O da feleğin rüzgarına kapılıp bir kâbusun orta yerine atılacak.
Ve artık uyanma zamanı
Artık perdenin arkasında gizlenen güneşin bütün sırları açığa çıkarma vakti geldi.
Gölgelerin arkasına sığınan yalancı baharların, gülüşlerin, özleyișlerin
Bir bir gözümden süzülüp yok olma vakti geldi.
©kadirdrn44
K