Ağlaya ağlaya içimde büyüdü dertler
kanaya kanaya yürek bölündü keder
uykusuz geçen hasret bir yangın olur
sarar dört bir yanımı ömrüm ne eyler
bir şiir roman gibi anlatır hikâyemizi
düş kurdum düştüm kundaktan gayri
zaman vardı gerisine sustu hayatlar
rüzgâr esiyor geceler yorgun hep asi
gülümse bir sır olur saklı yüzlerimize
ne hayat bıraktık ardımıza izlerimize
türküler sazında tat bırakır aşklara
birgün ulaşırız gün gelir hayallerimize
gözler bilinmezliğe bir ışık tutuyor
uzakta biryerde umutlar doğuyor
zaman ve ben gider aylar yıllarca
ömür kısa ey ölüm kapıda duruyor
C