A

Zaman Ve Gömlek

Keskin bir aklın zorla sınandığı bir sırada
Uzun ve kesilince tekrar yerine gelen
Yalnızlığa dudak bükerek aldırmayan
İstilacı bitkilerin dokusuyla yeniden ölçülen
Kesilip biçildiği haliyle bile bedene hiç uymayan
Upuzun kollarıyla şefkatli gömlekler miydi
Cömertçe uzayarak kendi sırtımızı kucaklayan.
Yoksa
Aklımız sürgünden affa mashar olup
Gerisingeri çağrılınca
Ahtapot kollaryla zaman mıydı bizi sımsıkı saran.