Zaman seni benden kaçırırken
Geçen her saat boğazımda kalıyordu
Saniyeler hücrelerime sensizlik diye işlerken
Dakikalar boynuma urgan diye geçiyordu
Bir tek hayalime ilişemiyordu
Gülüşün hükmederken hayalime
Kahrolası zaman çaresiz kalıyordu
Gülüşün zamanın ötesine götürüyordu beni
Ne insan var ne mekan
Ne hesap soran var ne kaybedilecek zaman
Gülüşünle soyutlanmam lazım bu hayattan
Evet gülüşünü bir tek ben görmeliydim
Tüm yaratılanlar arasından
Dudaklarının kıvrımında boğulurken
Gülüşünle yeniden can bulmalıydım
Ölmeliydim nefessiz kalarak
Dudaklarına sığınmalıydım gülüşüne yalvararak
Ben dudaklarının kıvrımında var olmakla mükellefim aslında
Evet evet ölmeliydim gülüşün uğruna
Dudaklarının şanına ancak bu yakışacak
Gülüşünün şanı o kadar büyük ki
Her gülüşünle hayata tutunacak kadar
R