Geçmişe yazılan mektupların zifiri karanlığı semada,
Derdi verenin çözümü yazmaz maalesef devada.
Yapraklar bile baharına ederken çaresizce veda,
Gönül kapımın kapanmasıyla kalan zamanın adı elveda.
El sallayarak terkederken, mutlu görünmek yalancılıktan ibaret.
Gülüşün içinde ki yankıyı duyanların kulakların da ihanet,
Kırık kalbin camlarından yapılan hayalci günlere derken sabret,
Maalesef bende yok daha sarfedecek gayret.
Beklediğim gibi geçseydi, zaman da belki mutluluğa kavuştururdu.
Her canım sıkıldığında beni dost yerine yalnızlık savuştururdu.
Badireler büyüklük edip beyaz bayrak çekse belki,
Sürekli gazi olduğum bu ayrılık savaşı dururdu.
Hayatı karanlıklar içinde keşkelerle ertelemeye alışık,
Kâbuslara yardımcı olup ölüm uykusuyla barışık,
Şairin kaleminden çıkanlar intihara yakın cümleler,
Ve sanırım kurtulmak isterken göreceğim tek şey ruhsuz bir beyaz ışık.
©ggurkann
G