Yıllar gelip geçti, asırlar ardı ardına devrildi,
Değişmeyen ne varsa, geçmişin gölgesinde kaldı.
Düzen aynı, kölelikten yorgun kalemler,
İşçi yine işçi, emekçinin yüzü soldu,
Kodamanlar aynı kefede, sefada yüksekte,
Çocukları Amerika’da, lisansta, rahat içinde.
Zamanın aynasında, aynı eski maskeler,
Savaşlar, adaletsizlikler, hep aynı sesler.
Toprak, emeğin karşısında bir boşluk,
Köleler, işçiler, bir hayale dönmüş yürek.
Dünyanın her köşesinde döner bir rüzgar,
Farklı coğrafyalarda, aynı çığlık var.
Yükselenler yükselir, alçalanlar düşer,
Değişmeyen tek şey, zamanın sessizliğiyle bizlerin düşü.
Bir nesil gelir, bir nesil geçer,
Ama değişen bir şey olmaz, ruhlar hep aynı serinlikte.
Kodamanlar ve işçiler, köleler ve özgürler,
Zamanın gölgesinde, eski ve yeni, hep bir arada.
©zerduş.
Z