Zaman çabucak geçiverdiği bölünmez akşamların simsiyah derinliğinde kaybolup gitti çocukluğum. Papatyayı andıran ruhum. hergün biraz daha solmakta. Baharın sessiz,yorgun yüzünde. Yine geçmekte bir ilk bahar sabahı, Görünmeyen bir yaza büründüm. Zamanın hilesinde... Ruhumdaki sessizliğimdendir yanlızlığım. Biliyorum,yaşanmış olan zamanın kuruntularındayım ve bir umut var içimde ona sımsıkı sarılmaktayım...
©srtxd
S