Her bir ıslık sesi,çalanın her biri insan
Kendi oyununu kurmuş sanıyor fanice
Elinden geldikçe,nefesinin yettiği yere kadar üflüyor yaşanmışlığına
Durmak bilmiyor güçleneceğini sanıyor
Dur demek gelmiyor içinden,kendini güçlü biliyor,
Nefesini harcıyor,nefsine yenik düşüyor
Zamana nasıl hükmedecegini unutuyor,
Zamanı unutuyor,
O bir oyuncak aslında,
Ansızın gelebilecekleri düşünmüyor,
Adımlarını en ileriye korkusuzca atıyor
Büyülenmis bir kere,dünya yaşantısı var gözlerinde
Bir kavram var unuttuğu
Onu ondan çalan bir kavram,
Sessizce ve de usulca alıyor ömründen
Senden ve sevdiklerinden alıyor seni
Anlamıyorsun,
Gün geçtikçe kararıyor için
Bilmeni isterim ki o senin felaketin
©kara-kalem
T