İkiye böldüm yalnızlığı
Yediğim ekmekten, içtiğim suya kadar
Hayallerimi, umutlarımı hatta sevgimi
Sesi olan iki elden
Nesi olan tek ele kadar
Böldüm, bölüştürdüm, ayrıştırdım
Kalmadı kendime dair hiçbir şey!
Takdiri ilahiden zuhur eden tecellimiz
Hususiyetle hâlini arz etmiyor bilinsin !
Dilimin kargaşası suskunluktan olsa gerek
İkiye böldüm sözlerimi de
Acımı, derdimi, sızımı ilaveten yalnızlığımı.
Cömert olanlar böyledir
Paylaşır dediler herşeyini
Kabul edilmeyen herşeyimi böldüm ortadan ikiye
Kendime kalanlarla ağlıyorum
Kendimden gidenlere susuyorum
Unutuyorum hatta zamanla...
Murat Çakıroğlu
©şair_nihai
Ş