Uzaklara dalıp gider bazen iki kişi
Ne de güzel duygudur bu
İki kişi bir bedende bürünmüştür
Özler ikiside bilinmez umutları
Bir öyküye başlamak istemez bunlar
Hikaye çoktan başlamıştır
Anne karnındayken
Devam ettirmeye çalışır sadece
Uzaklara dalıp dalıp giderken
Koyu masmavi bir denizdir insanı özleten
Martıların gittiği yeri merak ettiren
Belki de ona gidiyordur diye
Çocukça peşinden götürdüren
Sayfa açar yeni özlemlere
Yani şimdiki güzel günlere
O da bilirki hatıra olup
Yerini alacaktır koca defterlerde
Kalemi bir türlü bitmez sözlerin
Hatırlarsa eğer bu iki aşık
Konuşmaz ikiside utanırsa kelimelerden
Onun adına aşk denir
Şarkıdaki küçük çocuk
Bir gün birleşir elbet bu şehir
Anılar süsler sokaklarını
Pencereye döner bakar
Yoktur artık o çekinilmez sancı
Şiir sonlanır mutlu sonla
Yazacak pek bir şey kalmamıştır aslında
Birbirlerine bakıp gülümserler
Kazandıkları yaşamın sonunda
©anonimöü
A