yok oldum
Yokluğun aziz mistizminde
kimse sormadı adımı
bu korkak şehrin uç -ra sokaklarında
adım geçmedi hiç bir kahve masasında
okey ıstakasında pişti kağıdında
Bir adam vardı
sevgi öldürdü
sırf her şeyin ilacını
Zaman sandığı için
gül gibi soldum
eski unutulmuş bir kitap arasında
Zamanla bırakılan oldum
belkide
zamanla bırakıldıgım için öldüm
sessiz bir zaman esareti
gece sokağa çıkma cesareti
eski bir taş oldum
sokak başı
üstüm zamana yenilen yosun
sessizlik
ve
De.
(z)aman
©suskunum
S