Kaybettik bir bir kara sevdaları bile,
Fidanlar kadarmış ağaç olamadık,
Islandık binlerce yağmur damlasında,
Abu hayattan bihaber yaşadık..
Zarif bir vuslattı aşk,
Kendimizi bulduğumuz,
Bir çınar ağacı dibinde,
Açan güller kadar zarif vuslat..
Köşelerde özlemdi bazen,
Yürek köşesinde beklemekti..
Her defasında gelmeyecek olsa da,
Zarif bir vuslattı gözlerinin rengi,
Gri yolculuklar gibi olurdu bazen,
Uzaklara dalışın ve unutuşun,
Derya olurdu sözcükler seninle,
Okyanusun en güzel incisi,
Karanlık gecelerin ay ışığı olurdun,
Bir pencereye yansırdın,
Zarif bir vuslat olurdun,
Her defasında beklenen..
Şiirbey
Ş