İki çeşm-i pınar var, yüzümüzde duruyor.
Güneş'ten aldığını -Ay gibi- hep vuruyor.
Aklıma gelmese de, kalbim bunu soruyor:
Sağda Allah, soldaysa Efendimiz duruyor...
Hele hiç yadırgama, bu, kıymet-i asıldır.
Hazret-i Âdem görmüş, Kapı'daki fasıldır.
Acele sorma sakın, "bu hikmetler nasıldır?"
Vallahi, Hakk tecelli buyurmaya duruyor...
Hissedemedim, kayıp bir gemi gibiyim ben.
Kaptan ölmüş, kara yok, denizin dibiyim ben.
Hasreti çekip; nefsin kölesi biriyim ben.
Ah, aklımı kaybettim, kalbim ise duruyor...
©uludag
©uludagve
V