Ayrılık vakti bizim içinde geldi çattı
Oysa ne güzel ümid etmiştim yarını
Şimdi ise çaresizce izliyorum yıkılışımı
Ayrılık rüzgârıyla söndü hayatımın ışığı
Şiirler senin içindi, kaldı mı artık anlamı?
Sakini olduğum kırık kalpler sokağı
Sokağı yakıp kavuran aşkımın maşası
Söndürmeye yetmez damlalarca gözyaşı
Burada bile kabul görmedim, neyleyim?
Yorgun adımlıyorum rıhtımın yollarını
Güzel günleri görür müyüm bilmiyorum
Sandalıma binip bu diyardan gidiyorum
İyi bildiğim yalnızlığa geri dönüyorum
Kırdıysam kalbini çok özür diliyorum
Rolüm, Eylül'de son buluyormuş demek
Yaprak misali gökten süzülerek düşmek
Bir sonbahar hikayesiymiş bizimkisi
Yazılan oyun ise sevipte sevilmemek
©___ümit___
_