Bugün içlendim yine
Aldım kalemimi döktüm içimdeki zehirleri
Yazdıkça yazdım tükendi kalemimin mürekkebi
Ama halen içimdeki nefret bitmedi bitmeyecek..
Zamanım yıllarım boşa geçmiş ben farketmeden..
Olmazları oldurmaya çalışmışım nafile
Bu şehir boğdukça boğuyor beni
Daraldım sıkıldım bunaldım kendimden bile..
Mutluluk bana uzakmış anladım
Huzur ise kenardan bile bakmıyor bana
Ben herkesten kaçtıkça
Onlar benim peşimi bırakmamakta..
Şöyle gitsem uzak yerlere
Sessiz sakin kimsesiz olan
Bağırdığında kimse seni duymayacak bir yere
Biliyorum olmuyacak dedim yaa
Olmayacak şeyleri oldurmaya çalışıyorum...
NeFeS...
©kadereinat
N