Zehirler mi şimdi gözler?
Acizliktir tutması mümkün değilken verilen sözler.
Ölüm'le burun buruna olsa dahi bu zât sizi her daim özler.
Ölüm fermanının ismi ayrılık ile değiştirilmiş,
Oysa ayrılık ölümden daha beter imiş.
Has bahçedeki tüm güller kıskanır zâtı şahanenizi.
Kıskanmamaları mümkün müdür ki?
Solsun da tüm güller solmasın güler yüzlü gülzârınız.
Dünyadaki en büyük acıdır.
Sizle dip dibeyken sizle çok uzak olmamız.
Panzehiri olmayan zehirdir,
Gözünüzden akan her yaşınız.
Siz benim nazarımda her daim masum ve yaramaz küçük kızsınız.
Ha otuz ha on sekiz yaşınız.
"Salasta" karanlık şiirlerin çaresiz şairi.
Kavuşması mümkün olmayan tüm ayrılıkların yegane ve tek sahibi.
Hani kavuşamamıştı Mecnun ile Leyla,
Şuan bile yan yana değil mi isimleri?
Kavuşurken dolan gözlerdeki akan yaşlar gibi mi?
Ayrılırken akan na mümkün-ü panzehiri zehir.
Benle sen arasındaki ayrılık asırlara dayanır.
Acısı aynı asrı farklı şair olsam bile bu şiirler kime yaranır.
Zehirler mi şimdi bu gözler, masum şiirlerimi?
Bembeyaz kalple yazılmış lakin karanlıkla yoğrulmuş şiirler...
©salasta
S