Ölüme yürüdüğüm her adımda gökyüzü olmayan bu vadide yeşil yapraklar altında süzülür. Kâh acıdım ayağıma değen papatya dikenleriyle, kâh sızım sızım sızlayan kesiklerimden firar eder acılarıma güldüm. Zihnimi eriten bir sema doğdu merceklerim içine, ben onun kül tablasına biriktim eriyip. Onun bir vadide ki en zehirli sarmaşığı andıran yeşil menevişleri saniyelerimden öldürdü, izledi.
Ben onun kül tabladında eriyen mumu oldum.
Ona iltimas verdim, avuç içini ısıttım.
Nefesini üfledi,alevimi söndürdü.
S