G

"Zehr-i Gün Küfr-ü Gece Eylerim."

Şu sıralar...
Dilim varmıyorda, annemin yokluğuna varıyor yaşım.
Akşam eşkiya gibi çökerdide şehrime,
Hiç unutmam.
Vakt-i yemegin kokusu üstüne siner di,
Fakirhanedir çatımız ama
Bin gönül doyar dı yer sofrasında.
Annem...
Yattığın topragın kokusu siner de
Bir avuç dolusu gözyaşı ıslatırsa üstünü
Gecenin ayazı üşütür de feryadım daglarsa bagrını
Bin acıya mezar taşı olur,
Gönlümün fakirhane sofrasında doyanlar.
Herzamanki gibi olaki gecikir de,
Senin tatmadıgın günü yaşarsa abadım.
Zehr-i gün, küfr-ü gece eylerim
Hayassızca bakar edepsizce gülerim.
Bilhassa...
Kalmaz adabım.
©grigece