Konuşmazlar anlamazlar seven enayiyi
Gülerler acıya çekmesi basitmiş gibi
Herkes istemez senin gibi karanlık yâri
Ağlamaktan vazgeçemez aşık olan biri
Göçmen aşk sen gibi terk-i diyar
Ummadık vakit gibi fecr-i firar
Artık aşk bu belli ismi hûda
Gönlümdeki haz kalbi sûda
Üstü kapalı yaralar her gülümsemede
Kendi düşen kalkamaz aşk hikayesinde
Sevdiğim için borcum çoktur kalbe
Umutsuz kalır boş bir kağıt her kalemde
Seninle geçer en güzel pazarım
Bir bahar yaprağı kadar sığ yazarım(!)
Limanımda yangın, gemim batık
Bir çiğ kondu kalbime, sesim donuk artık
Her seven sen gibi koşarak gitmez
Anılar bende ağlar sensiz gülünmez
Aşk had bildirir sensiz hayal kurulmaz
Çünki aşkı omurgasızlar konuşamaz
Kokunsuz akıl boş kalır bu mecrada
Sensiz satırlar acıyla dolar bu mağarada
Aşk cellatın boynunu koparsın senelerin yasında
Mutlu sonlar olamaz sensiz her şuurda
©yekistan
Y