bekliyorum, daha güneş doğmadan
ve adım adım ilerliyorum
bu zemheri sabahı epey yordu beni
ve gidiyorum, arkama bakmadan
ilerliyorum bu tenha sokaklarda
nereye? diye soruyorum
kafamdaki çılgın seslere
beklemek, beni yoruyor.
belkide yormak, yorar insanı
belkide sevmemek, sevdirir insanı
belkide susmak, en güzel şekilde insanı mutlu eder.
Geçtiğimiz sokaklarda, ne iz bırakırız
bir sokak ortasında öylece durarız.
şiirlere anlam katmaya çalışırız
her şeyin bir nedeni mi var?
evet hâlâ daha duruyorum
bekliyorum, ne yapmaya çalışıyorum inan bilmiyorum, belkide bu satırlar, bu şiirler
bu sözlerim sana karmaşık gelir
ve anlamassın beni,
terk ettiğim her sokak başında, sen varsın
gittiğim her şehirde unutulmuş, bir sen varsın
kaybolan kaldırım taşlarında,
bir uçurum kıyısında yürümek
belkide ona benzer ...
©uluktekin
U