İnsan kendi doğrularının esiridir.
İnandıkları değiştikçe yeni kelepçeler takar bileklerine.
Bu sözler kutsal kılındı .
Hep unuttuğum kadar sevildiğimi hatırladım.
Konu aşktan bağımsız kalamazdı .
Bilinsin , bir hayat inatçılıkla ölçülür.
Aşklar yaşamayı sevdiği kadar sevemez yaşlanmayı.
Öznesi yüklemine yabancıdır devrik mevsimlerin.
Daldan dala atlamaktır yardımlaşmak.
Bu yüzden zordur kıymettar hayatları paylaşmak.
Şiir yazan bilir, okutmak zordur bu çekleri.
Kaçın kurrasından kaçan mahkumlar.
Ve sönmeyen mumlar.
Loş ışıkta kaos kokan satırlara gücü yetmez her mahlukatın.
İnsan kendi yalanlarına barışıktır.
Gerçekler sadece kaçış rapmasıdır.
Başarıları apolet olur süslü militaristlere.
Oysa her hata terörist kılar hatada payı olanları.
Yakın yaklaşmadan uzak kalır .
Savaş barışmaya tuzak gelir.
Bahsi açılan konu pek anlaşılır değil.
Hak ' lısınız , çarkların dişleri çürük kalır şiirlerimde.
Ama her cümle, bağımsızlığımdan bir sille gibi fiillerime.
Altın değer kaybetse de , ısrarla sarıdır güneş ışığı renginde.
©mey
M